Anouk Smit is gek op sciencefiction, slaapt graag en veel, heeft het liever eerlijk dan vriendelijk, leest poëzie van Achterberg, proza van Beckett, essays van Houllebecq, loopt zoveel mogelijk op hakken, was achteraf het liefst kwantumfysicus geweest, is ijdel en trouw, hoopt de technological singularity nog mee te mogen maken, wordt wel eens zwaar op de hand genoemd, wil geen kinderen, luistert Hendrix, Coltrane, R.E.M., vermijdt gedoe, heeft geturnd en gevochten, tien jaar als gedragstherapeut gewerkt, zich vervolgens laten omscholen tot schrijver en is vorig jaar met haar geliefde naar Spanje geëmigreerd.
Vanaf 1998 maakt ze geen onderscheid meer tussen doordeweeks en weekend.
| Kijk hier voor alle bijdragen van | Terug naar overzicht van auteurs |
