Gerard van de gameswebsite NEGS.nl is onze spellenspecialist. Aan het eind van elke maand geeft hij zijn oordeel over de games die afgelopen maand uitkwamen. Een overzicht met veelzeggende beoordelingslabels Goud!, Tof, Mwah en Bagger.
In februari en maart kwamen echt gigantisch veel toffe games, met als logisch gevolg dat je niet alles in één keer kan bespreken. De maand april stond bij NEGS dan ook vooral in het teken van de inhaalslag die waarschijnlijk verder zal trekken over de maand mei. Desalniettemin heb ik de hoogtepunten weer voor je op een rij gezet!
God of War III
Laat ik beginnen met mijn favoriet die eind maart in de winkel kwam. De niets ontziende godenslachter Kratos is weer terug van weggeweest en deze keer rekent hij af met het hele Griekse Pantheon, met als grote hoofdgeitenbreier Zeus! God of War III is qua gameplay hetzelfde als de voorgaande delen, maar wel spectaculairder dan ooit. Keiharde hack ‘n slash actie gevarieerd met platformpuzzels en hele lichte adventure elementen. Vroeger noemde ik de God of War games al de koning van het hack ’n slash genre maar bij deel drie vind ik deze term eigenlijk te zwak. God of War III is in zijn genre gewoon keiharde porno; rauw, hard en lekker!
Goud!
Just Cause 2
Neem een open wereld waarin van alles gesloopt kan worden. Neem een badass (anti)held die er niet voor schroomt alles compleet naar de gallemiezen te helpen en rust deze uit met zware wapens, een grijphaak en een parachute. Het resultaat: Just Cause 2. In de persoon van Rico Rodriguez word je er op uit gestuurd om de corrupte Pandak “Baby” Panay, een president van een één of ander eiland, onschadelijk te maken. Uiteraard gaat dit gepaard met het nodige geweld en spektakel en Just Cause 2 draait dan ook voornamelijk om de fun. Aanhaken aan een helikopter, gebouwen bestoken met raketten, van de helikopter afspringen met de parachute, onderweg een auto kapen om daar vervolgens vijanden aan vast te haken. Het is allemaal mogelijk, hoewel de leercurve van de game wel wat steil is. Je zult even wat tijd moeten stoppen om de besturing je eigen te maken. Desondanks is lol gegarandeerd!
Tof!
Resonance of Fate
Ik had hoge verwachtingen van deze Japanse steampunk RPG waarin gevechten met geweren en pistolen uitgevochten worden. Maar helaas ben ik keihard teleurgesteld. De makers van Resonance of Fate wilden zo graag iets vernieuwend en origineels bedenken dat ze compleet doorgeslagen zijn in allerlei mitsen en maren. De game kent een verschrikkelijk ingewikkelde gameplay die alles behalve vanzelfsprekend is. De eerste anderhalf uur heb ik in-game handleidingen zitten lezen om maar enig idee te krijgen wat de bedoeling was. De gevechten zijn ‘turn-based’ maar tijdens je acties kunnen je vijanden wel van alles uitvreten. Het resultaat: compleet genaaid worden aan alle kanten. Er is zoveel waarmee je rekening moet houden dat de funfactor tot nul gereduceerd wordt. En dat is jammer, want de nieuwe ideeën in de game zijn op zichzelf best leuk en origineel. Wellicht zullen sommige gamers de naaipraktijken van deze game ervaren als een uitdaging, maar volgens mij is deze Resonance of Fate alleen interessant voor masochistische rpg-strategen die een hoge frustratiegrens hebben.
Bagger
Dead to Rights: Retribution
Voor liefhebbers van keiharde actie is er onlangs een mooie game uitgekomen: Dead to Rights: Retribution. Deze game is een remake van het origineel die in 2002 uitkwam voor de Xbox spelcomputer. In deze remake speel je de keiharde politieagent Jack Slate die er niet voor terugdeinst zijn tegenstanders met geweren en vuisten tot pulp te verwerken. Het verhaal – wat met de nodige drama verteld wordt – speelt zich af in de stad Grant City, een stad die gebukt gaat onder zware criminaliteit en corruptie. Jack is één van de weinigen die hier iets aan kan doen en samen met zijn trouwe viervoeter Shadow bindt hij de strijd aan met het geteisem. Deze hond is een geweldige toevoeging in de game en je kan hem tactisch gebruiken om vijanden af te leiden of zelfs te vermoorden. Shadow is namelijk een gigantische wolfshond die met gemak je strot doorbijt. In sommige levels krijg je zelfs de volledige controle over Shadow en deze levels zorgen voor een welkome afwisseling. De besturing in de game is adequaat maar had eigenlijk wel beter gekund, evenals de AI van je tegenstanders. Hierdoor behaalt deze game net geen Goud status. Desondanks is Dead to Rights: Retribution een aanrader voor actiefanaten.
Tof!
Metro 2033
Metro 2033 heeft qua verhaal wat weg van de game Fallout. De wereld is naar de klote geholpen door een alles vernietigende oorlog en het laatste restje mensheid houdt zich schuil onder de grond in oude metrostations. Het verhaal is echter niet gepikt van Fallout, maar gebaseerd op het gelijknamige boek van de Russische schrijver Dmitry Glukhovsky. De game is een onvervalste first person shooter, maar wel met een sterk leidende verhaallijn. Als de jonge Rus Artyom word je er op uit gestuurd om de laatste overlevenden van de mensheid te waarschuwen voor een groot gevaar en en passant wat monsters om te leggen. Artyom moet voor het eerst van zijn leven weg uit zijn vertrouwde omgeving, waarna hij terecht komt in een wereld die vol is met gevaren. De game komt erg realistisch over en ook een tikje claustrofobisch, met dank aan de nauwe metrogangen. De sfeer is geweldig neergezet en alleen de matige AI van je bondgenoten en tegenstanders gooien af en toe roet in het eten. Desondanks is Metro 2033 voor liefhebbers van shooters en goede verhalen zeker de moeite waard.
Tof!
Yakuza 3
Grand Theft Auto op z’n Japans. Zo kun je Yakuza 3 het beste noemen. De Yakuza reeks is enorm populair in Japan en vertelt het verhaal over Kazuma Kiryu, een Yakuza. In deel drie heeft hij dit maffialeven achter zich gelaten en runt hij een weeshuis. Maar natuurlijk laat het verleden hem nooit met rust. Al snel stuit hij op problemen die alleen maar met geweld opgelost kunnen worden en dat doet hij dan ook in zware over-de-top gevechten met hier en daar een quicktime event er in verwerkt waarin je op tijd op de juiste knop moet drukken. In deze gevechten kun je van alles gebruiken in je omgeving, van fietsen tot terrasstoeltjes tot noem maar op. Deze gevechten zijn dan ook onwijs leuk gedaan in de game. Het is daarom ook een beetje jammer dat de game zelf iets te Japans is voor westerse maatstaven. Zo zit de game vol met typische Japanse flauwe humor en is alles over de top stoer. Zelfs een paraplu wordt dramatisch stoer opgehangen door Kazuma. Het verhaal komt enorm traag op gang en je wordt om de haverklap belaagd door vijandelijke gangs die het op je gemunt hebben. Er valt van alles te doen in Yakuza 3 en de game staat stijf van de mini-games die allemaal wel goed zijn uitgevoerd. Mensen die dol zijn op de typische Japanse cultuur en zijn vorm van entertainment moeten zeker eens kijken naar Yakuza 3. Voor alle anderen is deze game wellicht geen goed idee.
Mwah
Settlers 7
Digitale koninkrijkbouwers onder ons opgelet. De Settlers zijn weer terug van weggeweest en ze zijn ijveriger dan ooit. Na het teleurstellende zesde deel had Ubisoft heel wat goed te maken en dat is met Settlers 7 – Paths to a Kingdom zeker gelukt. De Settlers zijn weer koddig, ijverig en bereid hun leven op het spel te zetten zodat jouw koninkrijk kan groeien. Doorgewinterde Settlers gamers zullen de gameplay van Settlers 7 vrij snel doorhebben. Beginnende gamers hebben veel aan de handleiding die de structuur van alle bouwprocessen uitlegt. Want daar ligt de sleutel tot succes in Settlers 7: het weten welke gebouwen en ambachten je eerst moet oprichten voordat je bijvoorbeeld staal kan produceren. Naast de bouwnijverheid zijn er ook nog quests in de levels waar je aan kan deelnemen en kun je ook ten strijde trekken met je Settlers. De gevechten zijn vrij simpel en draaien voornamelijk om wie de meeste mannetjes met geweren heeft. Het is ook mogelijk om tegen of met anderen online te spelen en het is zelfs mogelijk om als mentor op te treden in andermans game als deze er niet uitkomt. Settlers 7 is een lekkere verslavende bouwgame die zeeën van tijd gaat kosten, maar de gemiddelde Settlers fan heeft dat er vast voor over.
Tof!
Command and Conquer 4
Wat de afsluiter moest zijn van een 15-jarige saga is een beetje een teleurstelling geworden. Computerstrategen zijn ongetwijfeld bekend met de oogst, bouw, produceer en vernietig gameplay van Command and Conquer die binnen deze groep erg geliefd is. Des te onbegrijpelijker is het dat EA ervoor gekozen heeft in dit laatste deel de gameplay totaal om te gooien. Het resultaat is een rts-game waarin iedereen dezelfde hoeveelheid aankooppunten toegedeeld krijgt en daar een leger mee moet kopen. Verder kun je kiezen hoe je mobiele fabriek, genaamd MCV, uitgerust moet zijn: aanval, verdediging of support. Hoewel deze gameplay met name voor multiplayer games erg interessant is, is het voor Singleplayer games eigenlijk te min en voor de fans is het moeilijk om nog Command and Conquer te herkennen in deze game. Sowieso is Command and Conquer 4 meer een multiplayer game dan een singleplayer game wat je ook merkt aan de korte verhaal campagnes. De gameplay had best leuk kunnen zijn voor een andere game, maar niet als afsluiter van een 15 jarige reeks. Zonde!
Mwah
Dat was hem weer. In de maand mei gaan we uiteraard nog meer games bespreken waaronder – als alles volgens plan verloopt – de voetbalgame Fifa World Cup South Africa, Splinter Cell – Conviction en Monster Hunter Tri.
