‘Mijn enige bom was mijn ‘pen,’ aldus Karen Geurts. Vier maanden lang liep deze journaliste stage bij de partij van Geert Wilders, zonder dat de PVV door had dat zij eigenlijk undercover was voor HP/de tijd. Haar beweegredenen waren onder meer dat de PVV op alle mogelijke manieren toenadering van media probeert te ontwijken. Op die manier zou de journalistiek zijn ‘signalerende en controlerende’ taak op machtmagnaten namelijk niet kunnen uitoefenen. Bull shit, want we zijn met z’n allen gewoon retenieuwsgierig naar wat die PVV-schurken in hun schild voeren! Partij van de-uitgezonderd pers-Vrijheid en de incognito-affaire, hoe loopt dit avontuur af? Lees het allemaal in ‘Undercover bij de PVV’ door Karen Geurtsen en Boudewijn Geels.
‘Wie stiekem hoopt dat uit dit boek zal blijken dat Wilders en zijn discipelen gaarne naziliederen aanheffen als ze zich onbespied wanen, moeten we teleurstellen.’ Een diepgaande conversatie met de leider over diens zielenroerselen zat er ook niet in – Wilders zit niet te wachten op gesprekjes met stagiaires zo bleek.’ Aldus een citaat uit het eerste hoofdstuk, wat al meteen de James Bondvoorzegging in rook doet opgaan. Ik verwachtte op z’n minst een woordelijk staatsieportret in de hall of despotenfame, naast de bolle toet van Stalin en de neurotische kop van Adolf, maar het mocht niet zo zijn.
Allereerst een foutieve parallel met deze bollebozen is te vinden in de manier waarop onze geblondeerde autoriteit beveiligd wordt of eigenlijk niet beveiligd wordt. Het infiltrantje kon elke dag moeiteloos het Kamergebouw binnendringen zonder enige vorm van controle en in principe zich directe toegang verlenen tot alle vertrekken, de werkkamer van Geert incluis.
Karen Geurtsen maakt alle bizar PVV newsfacts van dichtbij mee, live becommentarieerd vanuit het hol van de leeuw. Zo zit ze midden in de vechtpartij van Hero Brinkman met een barman in Nieuwspoort, de hetze van ik-ben-vandaag-niet-zo-vrolijke Herman van Veen, het afgelaste werkbezoek van de Tweede Kamer aan Turkije door aanwezigheid Wilders en de gerechtelijke aanklacht wegens discriminatie.
Natuurlijk is er ook de roddel en achterklap die op elke doorsnee werkvloer aan de orde van de dag is en die we natuurlijk het allerliefste horen. Bijvoorbeeld; de intieme smsjes van Geert naar de vrouwelijke collega’s, de ongenuanceerde uitspraken van medewerkers: ’Onze aanhang bestaat nu eenmaal uit SBS 6 kijkend campingvolk’ en de bitchfights tussen collega’s Raymond de Roon en Hero Brinkman.
Verder komt naar voren dat de PVV door de departementen des landsbestuur wordt tegengewerkt in de vorm van kinderlijke pesterijtjes. In principe vormt de media de grootste plaaggeest van onze natural blond, maar die laat zich deze slachtofferhoofdrol maar al te graag welgevallen. Lafhartige weigert hij elke (serieuze) journalistieke toenaderingspogingen, maar ondertussen mediageilt hij op elke vorm van (negatieve) publiciteit. Rare jongens die PVV-ers…
Het meest interessante aan dit politieke proza is de (on)mogelijke verwezenlijking van hun (populistische) partijprogramma en de profilering hiervan. Letterlijk citaat van een medewerker: ‘Ik lees alleen nog de kranten en kijk dan wat de meeste mensen vinden en voor ons dus het beste standpunt is om in te nemen.’ Niet vreemd dat de directe partijvertegenwoordigers als ‘Tokkies met stropdassen’ omschreven worden.
De hamvraag die dit boek kernachtig samenvat is: Wil Wilders überhaupt regeren of liever de eeuwige oproerkraaiende, inhoudsloze oppositiepartij worden?
De smeuïgheid droop helaas niet bepaald van dit boekwerk af, maar daarentegen vind ik de houding van onze auteur oprecht, onbevooroordeeld en daarmee ook geloofwaardig te noemen. Het was veel makkelijker geweest om een kudde stokpaardjes van stal te halen en Wilders zijn geliefde mediareprimande uit te delen. Dat de PVV een mak zooitje blijkt te zijn, is in mijn ogen al opzienbarend genoeg. Ik vind de pennenstreken in alle opzichten geslaagd, al blijft de desillusie van onze ingeslapen polderpolitiek een feit.
Undercover bij de PVV – Karen Geurtsen en Boudewijn Geels
ISBN 978-90-5831-538-0
HP / de TIJD
