04 Feb

Nieuwe platen vliegen om mijn oren

Nou, 2010 is koud begonnen (letterlijk en figuurlijk) of de nieuwe releases rollen alweer van de lopende band. Vorige keer hadden we het al over Massive Attack. Ditmaal luisteren we naar wat vijf andere oudgedienden met nieuw werk dat net uit is, of op het punt staat te verschijnen. Enjoy!

Xiu Xiu – Dear God I Hate Myself
De inmiddels zevende plaat van Xiu Xiu (spreek uit: “Shoeshoe”) is zowel virtuoos als volkomen krankjorem. Allerlei gekke geluiden, kleurrijke instrumenten en onnavolgbare ritmes lijken de muziek te verstoren, maar vallen telkens precies op hun plaats. Sterker nog: deze nieuwe plaat klinkt een stuk toegankelijker dan al hun vorige werk. En dat is op een bepaalde manier prettig. Zeker de eerste twee nummers, ‘Gray Death’ en ‘Chocolate Makes You Happy’, slaan in als een bom.

Maar dan treedt na een tijdje de verveling wat in. En de gedachte die altijd weer opkomt bij hun platen: Xiu Xiu lijdt aan het Pere Ubu-syndroom. Net als bij die avant-gardeband uit eind jaren zeventig, begin jaren tachtig staat de muziek als een huis. Heel indrukwekkend. Maar net als de penetrante stem Pere Ubu’s David Thomas, werkt ook die van Xiu Xiu’s Jamie Stewart na een tijdje op je zenuwen. Dus het luisteradvies is: hou het leuk, beluister deze plaat stukje bij beetje.

Studiotour van Jamie Stewart

Autechre – Oversteps
Net zo hortend en stotend als de muziek zijn de songtitels op het nieuwe album van Autechre: ‘r ess’, ‘pt2ph8’, ‘qplay’, ‘os veix3’, ‘d-sho qub’… Gelukkig bewegen ze in de avantgarde-ambient-techno kringen waar Aphex Twin, Plaid, LFO en Boards Of Canada zich ook in begeven, en zijn er niet veel radio-dj’s die hun nummers af hoeven kondigen.

Deze plaat, die eind maart verschijnt, is de tiende die ze maken voor het prestigieuze WARP-label. En allemaal zijn ze van de hoogste kwaliteit. Zware kost soms, met vaak een Blade Runner-achtig sfeertje. En hoewel deze plaat nog het meest doet denken aan hun derde plaat Tri Repetae uit 1995, zijn alle flipperkastbliepjes en brommende en storende elektronica nog steeds even innovatief.

En net als Tri Repetae en alle andere platen ontvouwt de schoonheid van Oversteps zich pas na talloze luisterbeurten. Er gebeurt weer zoveel tegelijk! Complexe ritmes wringen zich in en door elkaar, terwijl tegelijkertijd drie melodietjes klinken. En die ingewikkelde patronen worden weer door sequencers gehaald en versneld en vertraagd. De muziek van het duo uit Rochdale, Engeland is als een puzzel, die je vooral voldoening geeft als je doorhebt hoe de stukjes in elkaar vallen.

Autechre – ‘PlyPhon’ (van hun vorige cd)

Four Tet – There Is Love In You
Dan is de nieuwe van Four Tet iets makkelijker kost. De Britse Kieran Hebden keert na wat experimentele uitstapjes terug naar waar hij goed in is: het maken van gelaagde en ietwat dromerige dancetracks. Alleen: Four Tet klinkt niet meer zo ambient en wattig als op de bejubelde eerste twee platen uit 2000 en 2001. Nee, Hebden werkte de laatste tijd als dj in de Londense Plastic Club en probeerde zijn nieuwste werk meteen uit op de dansvloer.

Toch klinkt There Is Love In You weer supersubtiel. Op ‘Angel Echoes’ en ‘Love Cry’ manipuleert hij breekbare stemsamples op magistrale wijze tot nieuwe zanglijntjes. En overal borrelen onverwachte geluidjes en belletjes op. Dan klinkt er ergens weer een stukje dubstep. Dan weer The Orb. Dan weer motownsoul. Met deze rare ingrediënten boetseert Four Tet spannend opgebouwde stukken. There Is Love In You zou wel eens uit kunnen groeien tot een klassieker.

Four Tet – ‘Reversing’ (van There Is Love In You)

DJ Shadow – Live In Los Angeles
Eigenlijk geen plaat, maar een dj-set annex mixtape. Op 31 oktober gaf DJ Shadow een geweldige set weg in Los Angeles, waarbij op hij op drie turntables alleen maar vinylplaten mixte. Opnames van dat optreden gingen rondzingen over het internet. ‘Ok, laat ik het dan maar gewoon uitbrengen’, dacht Shadow vervolgens. Terecht. In een uur en een kwartier tijd neemt hij je mee op reis door old school hiphop (jahaa!), electro, drum ’n bass, dubstep en r&b. En alles op z’n Shadow’s gemixt, dus vol met vreemde geluidjes (al horen we hem soms ook in de weer met riedeltjes als ‘The Age Of Aquarius’ en Bowie’s ‘Let’s Dance’). Dan weer een donderende tromroffel uit het niets, dan weer keurig versneden gitaarriffs. En soms hoor je waar hij de mosterd haalde voor zijn eerste – legendarische – cd Endtroducing… (1996), die het Guiness Book Of Records haalde als eerste volledig gesamplede cd. Interessant. Dit is meer dan een uur dansen, luisteren en genieten.

DJ Shadow en heul veul platen…

Peter Gabriel – Scratch My Back
Op papier heeft deze alles plaat tegen. Ga maar na: een oud-zanger van een symfonische rockgroep komt na jaren stilte met een plaat vol covers, ondersteund door een voltallig orkest. Dat heeft een hoog Night Of The Proms-gehalte. En als dan tussen die covers alltime favourites zitten als “Heroes” van David Bowie en ‘Listening Wind’ van The Talking Heads (en werk van Radiohead, Elbow en Arcade Fire), ja, dan valt het ergste te vrezen…

Maar dan ken je Peter Gabriel niet. Op zijn nieuwe plaat, die 15 februari uitkomt, zet hij alle nummers smaakvol naar zijn hand. De begeleiding is meestal ingetogen. De arrangementen van John Metcalfe (van The Durutti Column) zijn prachtig en de strijkers doen in de verte een beetje aan het werk van Arvo Pärt denken. “Heroes” is wat stuurloos, maar ‘Listening Wind’ blijft overeind in al haar pracht. En mooie uitschieters zijn ‘Boy In The Bubble’ (origineel: Paul Simon), ‘My Body Is A Cage’ (Arcade Fire) en ‘Flume’ (Bon Iver).

Gezien de titel lijkt Peter Gabriel een uitnodiging de deur uit te doen. Scratch my back, and I’ll scratch yours. Die handschoen lijkt te worden opgepikt. Onder de titel I’ll Scratch Yours willen de gecoverden op hun beurt een nummer van Peter Gabriel opnemen. Thom Yorke van Radiohead zou hiervoor ‘Wallflower’ uit 1982 opnieuw willen opnemen, naar het schijnt. Ben benieuwd of dinosaurussen als David Bowie, David Byrne, Lou Reed, Paul Simon en Neil Young ook aan het project gaan meedoen.

Peter Gabriel – Heroes for Haïti

Plaats dit fraais op de volgende sites
  • Facebook
  • Twitter
  • Hyves
  • Google Bookmarks
  • NuJIJ
  • eKudos
  • Netvibes

Soortgelijks op Eeuwig Weekend:

4 Reacties

  1. 1 4 februari 2010 om 13:20
    Link

    Krijg nou wat. Gabriel die Heroes van Bowie covert. Dat is vloeken in de kerk. En inderdaad, wat een vlakke flauwe slechte cover. Bah. Jammer, want ik vind dat Gabriel een prachtige stem heeft en mooie platen heeft gemaakt.

  2. 2 4 februari 2010 om 13:58
    Link

    Xiu Xiu is een geweldige band,leuk stukje over hun nieuwe c.d!

  3. 3 5 februari 2010 om 14:55
    Link

    Fijne tips! al heb ik ook wel mijn vraagtekens bij de Gabriel covers. ps. Zelf ben ik ff helemaal hooked aan de nieuwe cd van Spoon (Transference)

  4. 4
    peter
    5 februari 2010 om 18:04
    Link

    Goed stuk weer. Gelul over muziek is meestal, eh, gelul. Maar als dit al gelul is, dan in elk geval gelul waar gods zegen op rust.

Je reactie

Naam en e-mail zijn verplicht. Je mailadres wordt echter nooit gepubliceerd of misbruikt. Eeuwig Weekend behoudt zich het recht om kwetsende of onnodige reacties bruut te verwijderen.

*
*