vlinders met zonnepanelen en
kolibries met dynamo’s uitrusten
miniwaterkrachtcentrales bouwen
om lenteregen en dauw op te vangen
gloeiwormen morse leren
om sms’jes van mijn raam
naar het jouwe te seinen
kijk me iets langer aan
en de fossiele brandstoffen
draaien zich om in hun graf
en als ik de houtworm
die aan mijn hart knaagt
eruit lok met zure bommen
en als biomassa verbrand
en daarmee je huis verwarm
en bionische pissebedden
op tredmolentjes laat lopen
als aandrijving voor een ipod
met echt alles van de Beatles erop-
is het al zo laat? zeg je
en je trekt je winterjas aan
ik heb alle tijd van de wereld
de polen smelten
Toelichting
Dit is een liefdesgedicht in wording. Ik ben slecht in liefdesgedichten, maar goed in verliefdheid. Vooral de lijdzame, geheimzinnig zwelgende, beetje manische variant. Ik denk dat verliefdheid weinig met liefde te maken heeft, trouwens. Dit is dan ook meer een verliefdheidsgedicht dan een liefdesgedicht. Ik probeer al een tijdje een liefdesgedicht te maken, maar dan wordt het weer een liefdesverdrietgedicht of een verliefdheidsgedicht.
Dat komt volgens mij door mijn hang naar conflict en spanning. Heb ik perfect omschreven hoe verbonden twee personen wel niet kunnen geraken, woppa, komt er een derde om de hoek kijken die er alles aan doet om aan dat geluk een einde te maken. Er moet altijd iets mis gaan. In een boek over schrijven (Zen in the art of writing) noemt Ray Bradbury dat ‘het Erge’. Zonder ‘het Erge’ leggen we die roman subiet weg. Daarom zijn onze kranten ook zo deprimerend, in 9 van de 10 artikelen gaat het over ‘het Erge’. Goed nieuws bestaat niet. Goede gebeurtenissen wel natuurlijk, maar die zijn niet nieuwswaardig. Als het erop aankomt, is angst belangrijker voor ons dan liefde. Ik had het liever andersom gezien. En misschien wil ik daarom het ultieme liefdesgedicht maken. En dan raak ik weer afgeleid door ‘het Erge’.
‘God Miljaar!!!’ zou kabouter Wesley zeggen.
5 Reacties
Link
Misschien is de liefde in feite een zo lang mogelijk voortdurende poging tot iets, in plaatst van iets in al gelukte staat van zijn. Misschien vandaar.
Of misschien is een gedicht altijd iets dat beweegt en is liefde zonder het Erge veel te statisch om een gedicht te worden.
Zoiets.
Fijn hoor Floor.
Link
goede liefdesgedichten zijn zeldzaam. ik heb er wel eens een paar gevonden bij shakespeare, met van die darling buds of may enzo. of zijn dat ook verliefdheidsgedichten? anyway, fijn om er nu dan ook eentje, zij het in de steigers, op eeuwig weekend aan te treffen. wist je trouwens dat je behalve ‘het erge’, ook nog ‘het hele erge’ hebt? je vindt het bij reve.
Link
En lees nog even het Hooglied:
Als een appelboom tussen de bomen van het bos,
zo is mijn lief tussen de jongens.
Ik verlang in zijn schaduw te zitten,
met mijn tong wil ik zijn zoete vruchten proeven.
Link
Zou het bijvoorbeeld kunnen zijn, dat verliefdheidsgedichten over de ander gaan en liefdesgedichten over jezelf?
Vervulling
Het beste van voor jaren dringt vanavond tot mij door.
Al je gewone vragen vinden weer gehoor.
Regent het? Ja, het regent. Goede nacht.
Laten we nu gaan slapen, zeg je zacht.
Wij luisteren en liggen. Wind beweegt het raam.
Blijf zo maar liggen, zeg ik, en ik noem je naam.
Alles wat antwoord is gaat van mij uit.
Je wordt vervuld van de oneindigheid.
(Gerrit Achterberg)
Link
Hee, wat een leuke reacties met stof tot nadenken, bedankt allemaal. Ik ga gauw weer een gedicht schrijven ;).