Vorig jaar kwam Mario en Sonic op de Olympische spelen uit. Deze game werd door menig gamereviewer gekraakt. Het was voorspelbaar, niet vernieuwend, niet innovatief. Kortom: slecht. De doelgroep waarvoor deze game bestemd was, dacht hier compleet anders over en wekenlang heeft Mario en Sonic op de Olympische Spelen de verkooplijsten gedomineerd. Het is dan ook niet raar dat er nu een vervolg uitkomt: Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen.
Dapper neemt Eeuwig Weekend de Wiimotes ter hand, klauteren we op het Wii Balance Board en gaan dit spel spelen zoals het bedoeld is.
Net als maar dan wél leuk
Sega brengt ook officiële games van de Olympische Spelen uit, maar deze zijn geen succes. En terecht, want ze zijn niet leuk om te spelen. Hoe anders is deze game gebaseerd op de Olympische Winterspelen die nog in 2010 moeten plaatsvinden in Vancouver. Op zich is de opbouw hetzelfde. De game is een verzameling van mini-games waarbij je met de Wiimote telkens andere handelingen moet uitvoeren, maar in tegenstelling tot de officiële Olympische Spelen games is Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen wel erg leuk. Misschien komt het door de grappige figuren en de koddige graphics, die er overigens helemaal niet verkeerd uitzien, of doordat samen als een idioot met je Wiimote tekeergaan gewoon erg leuk is. Hoe dan ook, Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen doet íets goed. De funfactor is, mits je samenspeelt, erg hoog.
Droom ik?
Zoals gezegd bestaat de game uit verschillende onderdelen, 27 om precies te zijn. Zestien hiervan zijn de officiële evenementen met onder anderen schansspringen, slalom skiën, bobsleeën en ijshockey. De andere 11 bestaan uit de zogenaamde droomevenementen die je ook samen kan spelen. Dit zijn kleurrijke onrealistische varianten waarbij het computerspel-element een hogere prioriteit heeft. Zo is het bij droombobsleeën bijvoorbeeld de bedoeling om zoveel mogelijk gekleurde ballonnen te scoren en kun je helemaal ronddraaien omdat je door een buis aan het sleeën bent. Bij het droom freestyle skiën moet je een wedstrijd skiën die verdacht veel lijkt op Mario-kart, maar dan met skies. De droomvarianten zijn op zich leuk – helemaal voor kinderen – , maar persoonlijk hadden wij meer lol met de officiële spelonderdelen van de game.
Wii-arm
Het gevaar op een Wii-arm is groot bij Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen. Dat is op zich ook niet zo raar als je ziet wat je moet doen om je poppetjes in beweging te krijgen. Bij het bobsleeën moet je om op te starten als een idioot met je Wiimote schudden en bij het Snowboarden moet je met de Wiimote zo snel mogelijk allerlei figuren maken om mooie kunsten te vertonen. Allemaal hartstikke leuk, maar in je enthousiasme zul je al snel je spieren op de verkeerde manier gebruiken waarbij er een reële kans bestaat op blessures. Oppassen dus! De game raad je ook regelmatig aan om een pauze te nemen. Nu weet ik dat de Wii en ook deze game vooral op gezinnen en kinderen is gericht maar dit pedagogische geleuter gaat mij persoonlijk wat te ver.
Nunchuck? Liever niet!
De verschillende mini-games zijn op verschillende manieren te spelen; alleen met je Wiimote, met de Wiimote en de Nunchuck of zelfs met de Wii Balance Board. Ik liet de Nunchuck al snel links liggen, de meerwaarde daarvan is namelijk nihil. Sterker nog, bij het slalom skiën krijg ik de indruk dat het sturen minder soepel gaat als ook gebruik wordt gemaakt van de Nunchuck. Daarnaast heeft de Nunchuck nog een ander nadeel. De standaard versie is namelijk bedraad en bij sommige onderdelen zoals het kunstschaatsen en het schansspringen is het de bedoeling ook de Wiimote en Nunchuck omhoog te schudden. Op zich allemaal prima ware het niet dat je in zo’n geval de draad van de Nunchuck in je gezicht geslagen krijgt. Au! Er is maar één onderdeel waarbij de Nunchuck duidelijk een meerwaarde biedt en dat is bij de Half Pipe waarin je allerlei trucks moet uitvoeren. Dankzij de Nunchuck kun je ook de neus van je board beetpakken terwijl je de acrobaat uithangt. Maar voor alle andere onderdelen kun je ‘m lekker laten liggen.
Extra’s
Behalve de standaard Winterspelen- en Droomevenementen kun je ook diverse onderdelen spelen met de Wii Balance Board en is er een Party modus aanwezig. Hier moet je verschillende kleine spelletjes doen zoals ballonschieten. Deze spelletjes stellen eigenlijk niks voor maar tussendoor zijn Olympische Evenementen verwerkt. Zo moet je voor het spelletje ballonschieten bepaalde sportevenementen voltooien om ballen te verdienen waarmee je de ballonnen kapot kan schieten. Deze partygames zijn een grappige extra, maar ze duren als je de Olympische evenementen niet meetelt veel te kort en zijn daardoor ook niet boeiend. Verder zijn er leuke extra’s in de game verkrijgbaar. Zo kun je behalve met alle karakters van de Mario en Sonic games ook je eigen Mii als karakter gebruiken. Voor je Mii kun je zelfs allerlei sportkleren en uitrusting kopen met de sterren die je verdient tijdens het sporten. Behalve sportkleding kun je ook verven, stickers en spandoeken kopen, diverse weetjes over de Olympische Winterspelen leren en allerlei muziekjes waaronder geremixte retrodeuntjes maken. Daar gaan natuurlijk al mijn sterren naartoe!
Wiiboarden
Een leuke toevoeging is het mogelijke gebruik van de Wii Balance Board. Deze is niet voor alle spelonderdelen te gebruiken en als je ermee wilt spelen moet je dat in het hoofdmenu als los onderdeel kiezen en je kan het alleen gebruiken in ’single player’ games. Je kunt dus niet als je kiest voor een wedstrijd, festival (de complete Olympische Winterspelen) of samenspel gebruik maken van het Wii Balance Board. Er zijn zo’n negen evenementen plus diverse droomevenementen die je kunt spelen met het Wii Balance Board. Bij sommige onderdelen, zoals het slalom skiën werkt het Board fijner. Je hebt meer controle over je figuur en je kunt beter sturen door te zakken met je benen. Maar bij andere onderdelen zoals bijvoorbeeld schansspringen heb je weer meer controle met de Wiimote. Aan de andere kant vergen alle spelonderdelen oefening, met wat voor besturingsmethode je het ook speelt.
Partygame
Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen is een echt gezelschapsspel bedoeld voor het hele gezin. Het is dan ook niet aan te raden om deze game als volwassen (hardcore) gamer alleen te spelen. Daarvoor zijn de losse spel onderdelen waaruit Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen is opgebouwd niet interessant genoeg. Des te leuker zijn de simpele spelelementen als je de game samen met iemand of zelfs met z’n vieren speelt.
Mario en Sonic op de Olympische Winterspelen
Verkrijgbaar voor Wii en Nintendo DS (wijkt af)
