De Ierse film Garage (Lenny Abrahamson, 2007) heeft nogal wat prijzen in de wacht gesleept, waaronder beste film op het filmfestival in Cannes. En dat is begrijpelijk. Iedereen die deze tragi-komische art-house film ziet mag concluderen dat hier een bijzondere prent is gemaakt. Garage toont een rauwe en mistroostige kijk op het Ierse plattelandsleven met uit het leven gegrepen karakters.
Pat Shortt als Josie
Drager van de film is de bekende Ierse komiek Pat Shortt. Hij vertolkt de rol van Josie, die een garage runt onder toeziend oog van zijn voormalig klasgenoot Mr. Gallagher. Josie is niet helemaal goed bij zijn hoofd, iets waar sommigen van profiteren en anderen oprecht van kunnen genieten. Zijn leven bestaat vooral uit eenzaamheid. Vrienden heeft hij niet; de mannen in de kroeg en truckchauffeurs maken wel een praatje met hem, maar tonen geen vriendschap. Hij is op zichzelf aangewezen, maar heeft daar vrede mee.
Wanneer Mr. Gallagher bedenkt dat de garage in het weekend wel langer open kan blijven vanwege het ‘drukke verkeerde dat voorbij raast’ (geen auto te zien) stuurt hij een hulpje in de vorm van David, een 15-jarige jongen. ‘Kan niet goed gaan’ is de eerste gedachte van de kijker. Maar David blijkt een hele aardige jongen te zijn die Josie accepteert zoals hij is. Josie op zijn beurt doet extra zijn best om voornaam gezelschap te zijn door ‘mannendingen’ te doen, zoals het drinken van bier na werktijd. Maar Josie beseft niet dat bier geven aan een 15-jarige not done is. Al is er tot zover niet zoveel aan de hand, het gaat pas mis wanneer hij voor de gezelligheid, als mannen onder elkaar, iets anders verzint waar David nogal van schrikt.
Josie en David drinken vaak na werktijd een biertje onder het genot van ongemakkelijke stiltes
Meelij
Dat misgaan gebeurt pas aan het eind van de film. We zijn dan ruim een uur verder en hebben tot dan toe naar een voortkabbelend verhaal gekeken zonder indrukwekkende wendingen. Beetje dansen met het meisje van de supermarkt (wat ook al niet in goede aarde valt), beetje praten op een bankje met een dorpsgenoot, beetje eten geven aan een paard. Zijn eenzaamheid wordt hierdoor treffend in beeld gebracht en roept een sterk gevoel van meelij op. Hierdoor gun je Josie met zijn pure en oprechte intenties dan ook al het geluk van de wereld.
Ongedurig
Maar tot grote frustratie vindt hij dat niet in de 85 minuten die regisseur Lenny Abrahamson ons voorschotelt. Zelf werd ik ongedurig van de weinig om het lijf hebbende verhaallijn, lukte het me niet om te genieten van de kracht van het rauwe minimalisme. Begrijpen dat deze film in de prijzen is gevallen en vele harten steelt doe ik wel. Maar voor mij had de film te weinig om het lijf en was deze te mistroostig, waardoor ik met een nare nasmaak bleef zitten.
Voor de echte die-hards die de film niet vroegtijdig afzetten heeft het eind nog een verrassing in petto. Maar alles in het kader van de wijze waarop Josies verhaal wordt verteld, dus verwacht geen vuurwerk.
Garage is sinds kort verkrijgbaar op dvd (14,95 euro)
4 Reacties
Link
Ik hou juist van mistroostige films, maar denk uit je recensie te kunnen concluderen dat-ie nauwelijks mistroostig genoeg is. Is het trouwens geen goed idee om meer uitgesproken films (goed of juist slecht, of in welke richting dan ook) te recenseren? Nu heb ik het gevoel dat jij het maar half-half vond; ik als lezer denk dat ook, en vraag me dus af waarom deze ‘prent’ de moeite van het recenseren waard is. Ja, op een film-site, waar alle films naast elkaar staan, en de lezer een keuze moet maken uit het aanbod, daar kan het, maar hier op EW gaat het toch om welbehagen en wérkelijk interessante ervaringen? Ik wil meer lezen over wat je omver blaast, niet om wat je koud laat. Please?
Link
@peter: Alsof ik van tevoren weet of een film me omver zal blazen! De films spreken me qua beschrijving aan, maar het kan natuurlijk altijd tegenvallen. En ach, ik had al een aantal goede films gezien, wellicht was het tijd voor een aantal middelmatige films.
Link
Ah. Maar dan ligt het in de volgorde der zaken: je besluit vooraf dat je gaat recenseren. Ik zou, speciaal voor EW, ervoor kiezen om vaker eerst de film te gaan zien, en dan pas te beslissen of je er iets over schrijven gaat. En dan dus alleen als er wat over te melden is.
Link
@peter: Juist niet, dan krijg je alleen maar lovende recensies, dat is pas saai! Ik vind het een meerwaarde dat wanneer iemand zoekt op de film, kan lezen of de recensent positief is of niet en dan zelf beslissen of ‘ie ‘m gaat zien of niet.