De eerste minuten van de film Chéri (Stephen Frears, 2009) winden er geen doekjes om: de monden van de hoofdpersonen hebben elkaar binnen tien minuten gevonden. Een lustvol startsein voor de rest van de rolprent, waarin Michelle Pfeiffer als rijke courtisane Léa de Lonval en de jonge Chéri (Rupert Friend), die zij al kent vanaf zijn zesde, elkaars minnaars worden tegen een Frans jaren ’20 decor.
Voor minnaarsbegrippen houdt hun relatie lang stand, zes jaar maar liefst, en wordt uiteindelijk verbroken door de moeder van Chéri die een kleinkinderwens heeft. En kinderen, daar is Léa toch echt te oud voor.
Chéri wordt uitgehuwelijkt aan een jong onwetend meisje met veel geld. Er zit niets anders voor Léa en Chéri op om gedwongen afscheid van elkaar te nemen.
Léa kent het klappen van de zweep en doet naar de buitenwereld toe luchtig over haar verbroken relatie, maar tussen de vier muren van haar verschillende huizen lijdt ze intens verdriet. Ze vlucht naar een hotel in de hoop daar een nieuwe minnaar te vinden, maar merkt als snel dat niemand aan Chéri kan tippen.
Michelle Pfeiffer, Rupert Friend en Kathy Bates
Ook Chéri kan zijn draai in zijn nieuwe leven niet vinden. Moeder beseft dat ze hem in het ongeluk heeft gestort, maar haar eigen belangen wegen nu eenmaal zwaarder. Hij probeert er in eerste instantie nog iets van te maken, maar vervalt dan in zijn oude gedrag waarin hij afstandelijk en depressief is en naar vrouwen en drank grijpt. Van dat laatste had Léa hem in eerste instantie gered, maar zijn nieuwe vrouw lukt dat in de verste verte niet.
Chéri beseft, na jaren van ongeluk, dat er niets anders op zit om Léa op te zoeken. Hij wil alles opgeven om weer bij haar te zijn, maar het is de vraag of de voorbijgane eenzame jaren hun liefde heeft kunnen conserveren.
Sterk acteerwerk
Mijn hart maakt een sprongetje aan het begin van de film. Mooie en sterke acteurs, jaren ’20 decor: ik dompel me er maar al te graag in onder. Vooral Kathy Bathes als moeder van Chéri is van grote waarde voor de film. Ze is lekker asociaal, iets te dik, neemt geen blad voor de mond en banjert op een vrolijke manier door het leven, waarbij ze geen moeite doet om haar zoon te ontzien; ze walst met gemak over zijn behoeften heen.
Kathy Bates als Madame Peloux, de moeder van Chéri
Michelle Pfeiffer toont zich een ware diva. De manier waarop haar zelfverzekerdheid en sensualiteit door middel van woorden over haar lippen vloeit doet sterk denken aan Samantha Jones (Kim Cattrall) van Sex & the City. Maar dan zonder ordinaire maniertjes. Het karakter Léa is ondanks haar verachtelijke manier van geld verdienen (via minnaars) een zeer verfijnde dame met een stylish voorkomen.
Jong valt voor oud
Pittig detail is het leeftijdsverschil tussen beide hoofdrolspelers: 23 jaar. Michelle is van 1958 en Rupert van 1981. En die liggen dan met elkaar in bed. Eigenlijk mogen ze beide in hun handen knijpen, want Michelle is ondanks haar leeftijd nog een prachtige en slanke verschijning in oogstrelende Parijse kleding en Rupert heeft niet zozeer de kwalificaties van een lekker ding, maar zijn fijne trekken maken van hem een mooie man.
Franse schrijfster Colette
Het verhaal is gebaseerd op het boek van de beroemde Franse schrijfster Colette. In het begin loopt de film, waarin Engels wordt gesproken, als een trein en is er geen moment verveling te bespeuren. Het midden gaat ook nog wel, maar daarna kakt het verhaal toch in. Het is toch iets te dun om een hele film op te baseren. En dat is jammer, omdat het begin en de aankleding zoveel goeds beloven. Maar juist die aankleding in combinatie met het puike acteerwerk zorgt ervoor dat het geen straf is om de film uit te zitten. Al hoopte ik als kijker op een beetje vuurwerk aan het eind van de film, maar daarin werd ik teleurgesteld. Al is wat er tegenover staat zeer de moeite waard voor de kostuumdramaliefhebber. Toch maar zien dus.
Chéri is sinds kort verkrijgbaar op dvd (14,90 euro).
3 Reacties
Link
Ik keek deze film onlangs omdat hij is geregisseerd door Stephen Frears, die verantwoordelijk is voor het dodelijk vileine Dangerous Liaisons en het subtiele, inzichtelijke The Queen, maar ik vond dit maar een lauwe draak. Pfeiffer is solide, en absoluut fijn om naar de kijken, maar ik zag geen greintje chemie tussen haar en die saaie verwende fat.
Link
@MerelB: Ik vond The Queen juist minder dan Chéri. En ik kon júist genieten van het samenspel tussen Pfeiffer en Friend, maar ik was zelf dan ook nogal gefascineerd door het leeftijdverschil.
Link
Chéri beter dan The Queen? Het moet niet veel gekker worden ;-). Ik deel je fascinatie, alleen had ik gehoopt dat daar juist wat meer focus op zou komen te liggen. In principe was de belangrijkste reden dat het stel niet met elkaar verder kan volgens mij de discutabele reputatie van Pfeiffer… Geen zichzelf respecterende moeder wil natuurlijk dat haar zoontje zich bindt aan wat toch gewoon een (inmiddels semi-gepensioneerde) hoer is….