In de trein (1):
‘Gaat ‘t?’
‘Hoezo?’
‘Gewoon, of ‘t gaat.’
‘Rare vraag.’
‘Dan maar raar. Gaat ‘t?’
‘Nou ja, ‘t gaat wel.’
‘Echt?’
‘Echt.’
‘Echt?’
‘Echt.’
‘Echt echt?’
‘Echt.’
‘Niet dus.’
‘Nee, eigenlijk niet.’
‘Wat is er dan?’
‘Wat is er, wat is er. Je weet wat er is.’
‘Ja.’
‘Dat dus.’
‘Maar verder?’
‘Verder gaat ‘t wel.’
‘Gelukkig.’
‘Gelukkig ja.’
In de trein (2):
‘Heb jij de sokken van Marcie?’
‘Had ik die moeten hebben?’
‘Jij zou de sokken van Marcie pakken.’
‘Pakken ja.’
‘Ínpakken.’
‘Nee, pákken. Heb ze op het aanrecht neergelegd.’
‘Heremijngod, Gerard.’
‘Zeg dat wel.’
‘Christus, Gerard.’
‘Ha!’
‘Ja lach maar.’
‘Hahaha!’
‘Godskolere.’
In de trein (3)
‘Mesopotamië.’
‘Ik kan het niet, ik kán het niet.’
‘Me-so-po-ta-mi-ë.’
‘Ik red het nooit.’
‘Land van twee rivieren’.
‘Ik had veel eerder moeten beginnen.’
‘De Tigris…’
‘Maar ik had geen tijd.’
‘…en de Eufraat.’
‘Ik moest naar Anna, en toen naar badminton!’
‘Eén grote zandbak.’
‘Nou ja, badminton was afgelast.’
‘Een paar kamelen en een fata morgana.’
‘Als ik blijf zitten moet ik van badminton af.’
(…)
‘Zie ik Anna ook niet meer.’
(…)
‘Heb jij een scheet gelaten?’
‘Ja.’
