Ik wil weten wat ik zie.
Banden. Oude autobanden. Waar gaan die banden heen? Nergens heen. Het is zondag, niemand werkt. Straks wordt het donker, dan staan de banden hier de hele nacht. Koud rubber.
Dit blikje haalt de nacht niet. Niet hier. Voor de avond valt heeft een jongen met een lange tak het blikje van het muurtje gezwiept. De schoonmaakdienst doet de rest.
Hier is het einde van de wereld. Van deze wereld dan toch. Achter het hek neemt een andere wereld het over. Hier is de beschaving, de beschutting. En daar? Het paradijs?
Schijten maar! Schijt zoveel u wilt! Neem plaats en tast toe. Onbekrompen, onbeschaamd. Zet hier uw glas neer, pak iets te lezen en doe of u thuis bent. Wij houden van u.
Alles zit goed vast. Het schip mag dan tijden van nood hebben gekend, zwalkend op de zee, en ook de toekomst is ongewis. Maar voor nu, wees gerust. Alles zit goed vast.
Nog een laatste vlekje. Dan is alles zoals het hoort. Nog even, maar niet langer dan heel even. Nog heel even dit allerlaatste oneffendheidje. Ja, nu is alles goed. We kunnen.
Daar is het gebeurd. Daar. Achter dat raam. Daar gebeurde het. Nee, twee verder naar rechts. Wacht, volg mijn vinger. Daar. Daar. Dat raam, zie je? Daar is het gebeurd.
Een tekening. Vergroot, geprint, uitgeknipt en opgeplakt. Een regenbui, een vrijend stelletje, een verveeld kind, een boze buurman: van eenzame huisvlijt tot gesamstkunst.
Leuk dat je even langs kwam. (Een meanderende zijtak van de Orinoco. Aan de ene kant ongerept regenwoud, aan de andere kant geërodeerde aarde.) Tot kijk!
5 Reacties
Link
Sjitterond!
Ik zeg: Met altoos een camera in den zack, pist men nimmer naast den back!
Link
Ik zie ik zie wat jij niet ziet…
Link
De belofte van een jongen die met een lange tak een blikje van een muurtje zwiept, maakt me altijd weer gelukkig.
Link
De fotograaf met de rode schoentjes.
Link
leuk!