Dit is het derde deel van een korte serie over dingen die zeldzaam goed zijn en toch met bakken uit de hemel komen vallen.
Houd ik van fotografie? Het vervelende van fotografie is dat het overal is. Je moet er dus wel van houden, anders word je leven een hel. Ik houd er dus van. Nou is er goede en slechte fotografie, maar als we de slechte even wegdenken (het spijt me van die vlijtig samengestelde vakantie-albums in uw kast) dan blijven er altijd nog precies 189 miljard prachtige foto’s over om van te genieten. Want zoveel hebben we er met z’n allen al gemaakt, heb ik berekend.
De krant is een onmetelijke schatkamer van goede fotografie. Veel & goed derhalve, en nog zo goed als gratis ook!
Wegens ruimtegebrek ben ik mijn krantenknipselarchief aan het elimineren. Een vrolijk werkje. Het gaat bij krantenknipsels om het moment van knippen. Dat is een intens en gelukkigmakend ogenblik. De krant is uit, maar de schaar redt het mooiste en gedenkwaardigste voor later. In veruit de meeste gevallen komt zo’n knipsel nooit meer naar de oppervlakte, maar dat geeft niet. Het belang zit ‘m in het archiveren, niet in het archief. Het archief kan weg.
Voordat ik ze definitief in de papierbak smijt, nog één blik op tien ‘lichtgravures’ uit het Handelsbladet, at random uit de jaargangen 2004 t/m 2006. Om de zaak een beetje in te kaderen, kies ik hier alleen voor portretten, mijn meest geliefde fotogenre.
Op de één of andere manier hebben al deze foto’s iets gemeen: ze maken de indruk bepaalde eigenschappen van de geportretteerden te willen vergroten. Mooi wordt nog mooier, lullig wordt allerlulligst, slecht wordt satanisch. Maar wie ‘doet’ dat eigenlijk? Wie ‘maakt’ de foto?
Laten we er een spel van maken: wie heeft volgens u in onderstaande tien gevallen de meeste invloed op het uiteindelijke effect dat de foto sorteert: de fotograaf, de afgebeelde persoon/personen, of de kijker – dus uzelf? Wie vertelt het verhaal?
Kies één (of meer) van de beelden en geef vrijmoedig en ruimhartig uw mening in de commentaarruimte hieronder. Wie van u de meeste indruk weet te maken (op mij) krijgt naar keuze één van de foto’s ingelijst en gesigneerd (door mij) kado!
PS: Ik heb de foto’s niet ingescand (te veel werk, sorry) maar gefotografeerd met mijn simpele Canon. Als de kwaliteit daardoor nogal slecht is: fuck it. Goede fotografie kan daar tegen!
Silvio Berlusconi onwel tijdens een lezing in Toscane op 26 november 2006 (Reuters)
Gevangengenomen Talibanstrijders worden aan de pers getoond in oktober 2006 (Reuters)
Snoop Dogg in 2005 (Anthony Mandler / Corbis / TCS)
Barbara, Laura en Jenna Bush tijdens de verkiezingingscampagne van 2004 (AFP / Tim Sloan)
Willem Oltmans in 1975 (ANP)
Een Duits officier met een kind op het strand van Scheveningen in 1940 (NIOD)
Fred Emmer (Kippa)
Faye Dunaway in 1977, de ochtend na de Oscaruitreiking (Terry O’Neill / Corbis / TCS)
Susan Sontag, schrijvend in Parijs (Louis Monier / HH)
Overlevenden van een ongeluk met een Russische onderzeeër in 2005 (AFP)
2 Reacties
Link
Stuk voor stuk mooie prenten, zeg. Erg intrigerend vind ik de officier op het strand. Wat een ontzettend vals hoofd. Die naar beneden wijzende mondhoeken die tóch lachen. Die gniepiege ogen die net onder z’n pet vandaan komen. Die dolk. En wie is dat kind? Ik wil het weten. Zijn zoon? Zomaar een Hollandsch snotjochie?
Ik vind de foto met de Russische matrozen ook erg mooi. Prachtkoppen. Tweede van rechts lijkt op de jonge Jon Voight! En ondank de prachtige kneuterigheid die Fredje Emmer uitstraalt is de winnaar voor mij toch wel de Berlusconi-prent. Als geheel. De vier mannen in dat te krappe kader. Het momentje is perfect gekozen. Die hand en te dure Rolex over zijn hart terwijl hij zichzelf probeert overeind te houden. Ik heb het even opgezocht, maar de toen 71-jarige Silvio had wel vaker last van flauwtes. Dit was nummer twee van drie op een rij. Later kreeg hij een pacemaker ingemetseld. Waarom deze foto me het meest aanspreekt is de kadrering en de uitdrukkingen op de gezichten. Het kon een klassiek schilderij zijn. Sterker: het doet me denken aan ouwe meester, al kan ik even niet op de naam komen.
Ja, een winnaar!
Link
Prachtig setje Peter, het bewijs dat sterk beeld zonder enige voorkennis gewoon sterk beeld blijft.
Wist je trouwens al dat Google zo’n 10 miljoen foto’s van Life magazine heeft geregeld om online beschikbaar te maken? dacht dat ‘t je als fotoliefhebber misschien wel interesseerde : http://tinyurl.com/6cj2g8
Verder kan ik me wel vinden in de heer Koositra’s favorieten, al heb ik ook wel wat met die foto van Oltmans. Geen idee waarom precies, overigens. Die kaaklijn en die zonnebril, imposante man in ieder geval.